آرشیو فروردین ماه 1402

اینترنت ثابت به اینترنتی گفته می‌شود که با استفاده از تکنولوژی‌های سیمی و باسیم از جمله خطوط تلفن، کابل کواکسیال، فیبر نوری و مودم‌های اینترنت ارائه می‌شود. این نوع اینترنت به طور ثابت و پایدار ارائه می‌شود و با ارتباط مستقیم با شبکه ارائه دهنده اینترنت، سرعت و پایداری بیشتری نسبت به اینترنت سیار دارد. همچنین، با استفاده از اینترنت ثابت، می‌توان به راحتی از خدماتی همچون تلفن ثابت و تلویزیون با کیفیت بالا نیز استفاده کرد. در این نوع از اینترنت، میزان ترافیک مصرفی نیز محدودیت کمتری دارد و می‌توان به راحتی از خدمات پخش ویدیویی و استریمینگ با کیفیت بالا استفاده کرد.

رای دسترسی به اینترنت ثابت، کاربران باید قرارداد خدمات اینترنت ثابت را با یک ارائه دهنده اینترنت محلی (ISP) امضا کنند. بعد از اینکه قرارداد امضا شد، شرکت ISP یک راه‌اندازی رایگان ارائه می‌دهد که در آن یک تجهیز مودم (یا مسیریاب) برای اتصال به اینترنت به کاربر ارائه می‌شود. سپس کاربر باید به تجهیزات خود (مانند رایانه شخصی یا تلفن همراه) اتصال دهد تا بتواند از اینترنت استفاده کند.

 

مزایای استفاده از اینترنت ثابت عبارتند از:

1- پایداری: اینترنت ثابت به صورت پایدار و با سرعت بالا در دسترس است و به صورت ثابت و همیشگی در دسترس است.

2- سرعت: با اینترنت ثابت، سرعت دانلود و آپلود بسیار بالاست و می‌توانید به راحتی فایل‌های بزرگ را دانلود کنید و ویدیوهای با کیفیت بالا را پخش کنید.

3- کیفیت: با استفاده از اینترنت ثابت، می‌توانید به راحتی تمام خدمات آنلاین با کیفیت بالا را دریافت کنید، از جمله پخش ویدیو با کیفیت ۴K و ۸K و بازی‌های آنلاین با کیفیت بالا.

4- دسترسی آسان: با استفاده از اینترنت ثابت، می‌توان به راحتی به تمام سرویس‌های اینترنتی و خدمات آنلاین دسترسی پیدا کرد، از جمله خدمات پست الکترونیک، ارسال فایل، ارتباط با دیگران و تماشای تلویزیون آنلاین.

5- امنیت: با استفاده از اینترنت ثابت، می‌توان به راحتی از خدمات ام نت‌بانکینگ، خرید اینترنتی و مواردی شبیه به این رویه‌ها بهره‌مند شد. این بدان معناست که ارتباط شما با سایت‌ها و سرویس‌های اینترنتی به صورت رمزگذاری شده و امن انجام می‌شود.

معایب استفاده از اینترنت ثابت عبارتند از:

1- هزینه: هزینه‌های اینترنت ثابت بیشتر از اینترنت موبایل است و ممکن است برای برخی کاربران غیرقابل قبول باشد.

2- محدودیت مکانی: استفاده از اینترنت ثابت تنها محدود به مکان خانه یا محل کار کاربر است و اگر به دنبال دسترسی به اینترنت در سفر هستید، نیاز به یک اینترنت موبایل دارید.

3- تعمیرات و نگهداری: نگهداری و تعمیرات تجهیزات شبکه و تجهیزات خانگی (مودم و روتر) بر عهده کاربر است و هزینه تعمیرات و نگهداری ممکن است بالا باشد.

4- تحریم‌ها: در برخی کشورها، دولت ممکن است به دلایل امنیتی سایت‌های خاصی را تحریم کند و اگر سایتی که به آن نیاز دارید در لیست تحریم قرار دارد، شما نمی‌توانید به آن دسترسی پیدا کنید.

5- نیاز به پایداری برق: برای استفاده از اینترنت ثابت، شما به پایداری برق نیاز دارید، چرا که در صورت بروز قطعی برق، شما نمی‌توانید به اینترنت دسترسی پیدا کنید.

در کل، استفاده از اینترنت ثابت برای بسیاری از افراد بسیار مفید است. با این حال، همیشه باید مزایا و معایب هر گزینه را در نظر گرفت و برای تصمیم‌گیری بهتر، به نیازها و محدودیت‌های شما توجه کنید. در صورتی که شما به دنبال سرعت بیشتر و پایدارتر، امنیت بالاتر و ارتباطات ثابت هستید، استفاده از اینترنت ثابت گزینه مناسبی است. اگر از دسترسی به اینترنت در سفر و مکان‌های مختلف برای کار و یا سرگرمی استفاده می‌کنید، یا برای کاهش هزینه‌ها به دنبال گزینه‌ای ارزانتر هستید، اینترنت موبایل ممکن است گزینه مناسبی برای شما باشد.

 

در نهایت، باید توجه داشته باشید که تکنولوژی همیشه در حال تحول است و شاید در آینده، روش‌های جدیدی برای اتصال به اینترنت به وجود بیایند که مزایا و معایب جدیدی داشته باشند. به همین دلیل، مهم است که با پویایی بازار و تکنولوژی ها همراه باشید و در هر زمان، برای انتخاب بهترین گزینه، به مزایا و معایب هر روش توجه کافی را داشته باشید.

در این وبلاگ می‌خواهم به شما آموزش گام به گام تنظیم مودم را ارائه دهم. با من همراه باشید.
روتر خود را به مودم خود وصل کنید.[1] روترها و روترهای بی سیم به شما امکان می دهند اتصال اینترنت پهن باند خود را با چندین دستگاه به اشتراک بگذارید. اگر ارائه دهنده اینترنت شما دستگاه ترکیبی روتر/مودم را به شما نداده است، باید روتر را به مودم وصل کنید. برای بهترین نتیجه، روتر خود را نزدیک مودم خود قرار دهید.
یک سر کابل اترنت را به پورت LAN مودم و سر دیگر را به پورت WAN روتر خود وصل کنید. اکثر روترها با یک کابل اترنت کوتاه بسته بندی شده اند که می توانید برای این کار استفاده کنید.
روترها در اشکال و اندازه‌های مختلفی وجود دارند، بنابراین مطمئن شوید که با مقایسه ویژگی‌ها، آنچه را که نیاز دارید به دست می‌آورید. اگر مساحت بیشتری دارید که باید آن را بپوشانید یا دیوارهای زیادی در خانه خود دارید، به روتری نیاز دارید که گزینه ارتقا آنتن(ها) با انواع بهره بالا را ارائه دهد - اگر در جعبه ارائه نشده باشد. اگر بیش از یک دستگاه بی‌سیم همزمان با سرعت‌های مختلف متصل می‌شوند، یک روتر از نوع MiMo توصیه می‌شود، در غیر این صورت، سرعت همه دستگاه‌ها به بالاترین میزان پشتیبانی شده توسط همه در آن زمان کاهش می‌یابد.
روتر را با کابل اترنت به کامپیوتر خود وصل کنید. برای تنظیم، باید یک سر کابل اترنت را به پورت LAN روتر خود و سر دیگر را به پورت LAN/ethernet رایانه خود وصل کنید. روتر یک آدرس IP محلی یا "خصوصی" را به هر دستگاهی که به پورت های LAN یا سیگنال وای فای آن از مجموعه ای از آدرس های خصوصی متصل است (در ادامه فهرست شده است) اختصاص می دهد.
WAN مخفف "شبکه گسترده" است که در واقع اینترنت است. LAN مخفف "شبکه محلی" است.
همه روترهای مدرن باید از 802.11n یا Wireless-N پشتیبانی کنند. این پایدارترین است، سریع‌ترین سرعت را ارائه می‌دهد و با استانداردهای قدیمی‌تر مانند 802.11g سازگار است.
آدرس IP روتر را پیدا کنید. اگر این یک نصب جدید یا روتر جدید است، آدرس IP پیش‌فرض را پیدا کنید که ممکن است روی برچسب روی روتر یا در اسناد چاپ شده باشد.[2] اگر آدرس IP روتر را در جایی پیدا نکردید، می توانید مدل روتر را در وب جستجو کنید تا ببینید آدرس پیش فرض چیست.
آدرس های IP به صورت چهار گروه حداکثر سه رقمی، با نقطه از هم جدا شده اند.
آدرس‌های IP محلی «پیش‌فرض» روترها 192.168.0.1، 192.168.1.1، 192.168.2.1 و 10.0.0.1 هستند.

یک مرورگر وب را در رایانه باز کنید و به آدرس IP روتر خود بروید. آدرس IP روتر را در نوار آدرس وارد کرده و Enter را فشار دهید. مرورگر شما سعی می کند به منوی پیکربندی روتر متصل شود.
اگر نمی توانید آدرس IP، نام کاربری یا رمز عبور صحیح را پیدا کنید، مدل روتر خود را به صورت آنلاین جستجو کنید تا ببینید ورود پیش فرض چیست. اگر تغییر کرده است، دکمه Reset را در پشت روتر به مدت 10 (تا 30+ ثانیه همانطور که در دستورالعمل های مدل روتر دیکته شده است) فشار دهید تا تنظیمات پیش فرض کارخانه بازیابی شود و دوباره امتحان کنید.

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید. اکثر روترها دارای یک حساب کاربری اولیه هستند که برای ورود به سیستم باید از آن استفاده کنید. این از مدلی به مدل دیگر متفاوت است، اما باید روی روتر یا در اسناد چاپ شود.
معمولی ترین نام کاربری "admin" است.
معمولی ترین رمزهای عبور "admin" و "password" هستند.
بسیاری از روترها فقط به یک نام کاربری و یک رمز عبور خالی نیاز دارند و برخی از آنها به شما اجازه می دهند همه قسمت ها را خالی بگذارید.

تنظیمات بی سیم را باز کنید. هنگامی که وارد روتر خود می شوید، به منوی اصلی روتر یا صفحه وضعیت هدایت می شوید که ممکن است بسته به سازنده روتر شما متفاوت به نظر برسد. بخش «اینترنت» معمولاً می‌تواند در تنظیمات پیش‌فرض باقی بماند، مگر اینکه دستورالعمل‌های خاصی را از ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی خود دریافت کنید. بخش "بی سیم" به شما امکان می دهد شبکه بی سیم خود را راه اندازی کنید، بنابراین به آنجا بروید.
یک نام برای شبکه بی سیم خود وارد کنید. در بخش «بی‌سیم»، باید فیلدی با عنوان «SSID» یا «Name» ببینید. یک نام منحصر به فرد برای شبکه بی سیم خود وارد کنید. این همان چیزی است که دستگاه های دیگر هنگام اسکن شبکه ها می بینند.
برای فعال کردن پخش SSID، کادر را علامت بزنید. این اساساً شبکه بی سیم را "روشن" می کند به طوری که ممکن است به راحتی توسط هر کسی در محدوده سیگنال مشاهده شود.
این را علامت نزنید تا شبکه شما نامرئی شود. فقط کسانی که نام و رمز عبور شبکه شما را می دانند می توانند به آن بپیوندند.

یک روش امنیتی را انتخاب کنید. از لیست گزینه های امنیتی موجود انتخاب کنید. برای بهترین امنیت، WPA2-PSK را به عنوان روش رمزگذاری انتخاب کنید. این سخت ترین امنیت برای شکستن است و بیشترین محافظت را در برابر هکرها و مزاحمان به شما می دهد.

رمز عبور ایجاد کنید. هنگامی که روش امنیتی خود را انتخاب کردید، یک عبارت عبور برای شبکه وارد کنید. این باید یک رمز عبور دشوار، با ترکیبی از حروف، اعداد و نمادها باشد. از هیچ رمز عبوری استفاده نکنید که به راحتی از نام شبکه یا شناخت شما قابل استنباط باشد.
تنظیمات خود را ذخیره کنید. پس از اتمام نام‌گذاری و ایمن‌سازی شبکه بی‌سیم خود، روی دکمه اعمال یا ذخیره کلیک کنید. تغییرات روی روتر شما اعمال می شود که ممکن است چند لحظه طول بکشد. پس از اتمام تنظیم مجدد روتر، شبکه بی سیم شما فعال می شود.
برای اتصال به شبکه بی سیم در تلفن، رایانه لوحی یا رایانه خود، روی شبکه خود کلیک کنید
k و رمز عبور را وارد کنید.
همچنین می‌توانید یک چاپگر بی‌سیم نصب کنید تا هر کسی در شبکه بتواند از آن استفاده کند.
پلی استیشن 3 را به یک شبکه بی سیم متصل کنید تا بتوانید به ویژگی های آنلاین دسترسی داشته باشید.
یک Xbox 360 را به یک شبکه بی سیم وصل کنید تا بتوانید به اینترنت دسترسی داشته باشید.
Apple TV را به شبکه بی سیم وصل کنید تا استفاده از هر ویژگی مرتبط با شبکه راحت تر باش

چگونه اینترنت یا مودم خود را وصل کنیم
چه به تازگی به مکان جدید خود نقل مکان کرده اید و باید اتصال اینترنت خود را راه اندازی کنید یا برای عیب یابی اتصال سیمی به کمک نیاز دارید، ما نکاتی در مورد نحوه اتصال رایانه خود به اینترنت داریم. در این راهنما، نحوه تنظیم مودم (و روتر در صورت داشتن مودم)، تست و عیب‌یابی اتصال اینترنت و راه‌اندازی و اتصال به شبکه بی‌سیم را توضیح خواهیم داد.
آماده؟ بیا شروع کنیم.

  مودم خود را وصل کنید
قبل از اینکه مودم خود را روشن کنید، باید آن را به رایانه و جک تلفن یا پریز کابل وصل کنید.

برای اتصال آن به رایانه خود، یک سر کابل اترنت را به پورت اترنت یا LAN در پشت مودم خود وصل کنید، سپس سر دیگر آن را به درگاه اترنت در پشت رایانه خود وصل کنید.

مودم شما باید دارای کابل اترنت باشد، اما هر کابل اترنت قدیمی این کار را انجام می دهد.
مودم را به فیش تلفن یا پریز کابل وصل کنید
اگر اینترنت DSL دارید، کابل تلفن خود را مانند تصویر سمت چپ به پورت DSL وصل خواهید کرد. اگر کابل دارید، مانند تصویر سمت راست، کابل کواکس را به جک "Cable In" یا "RF In" وصل خواهید کرد.

سپس مودم را به جک تلفن یا پریز کابل وصل کنید.

کدام یک را باید استفاده کنید؟ این بستگی به نوع خدمات اینترنتی شما دارد:

اینترنت DSL با سیم تلفن به جک تلفن متصل می شود.
اینترنت کابلی با کابل کواکسیال به پریز کابل متصل می شود.
اما، چه کابل یا DSL داشته باشید، هر دو باید به دیوار شما وصل شوند تا سرویس اینترنت شما کار کند.

مثل پمپاژ بنزین به ماشین خود فکر کنید. بدون بنزین، ماشین شما راه به جایی نمی برد، درست مثل کامپیوتر شما نمی تواند بدون اتصال به اینترنت به گشت و گذار در اینترنت بپردازد.

بنابراین شما ماشین خود را با نازل به پمپ بنزین وصل می کنید - اما بدون برق، پمپ بنزین کار نمی کند. شما هم به یک اتصال به شبکه برق و هم به پمپ نیاز دارید تا بنزین ماشین خود را بگیرید و به سمت افق حرکت کنید.

به همین ترتیب، برای تماشای سریال The Irishman در نتفلیکس یا بررسی ایمیل خود، به اتصال به شبکه برق و اتصال به سرویس اینترنت خود نیاز دارید.

مودم را به پریز برق وصل کنید
در آخر، سیم برق را به مودم خود وصل کنید و آن را به پریز برق وصل کنید.

حالا ببینید که چراغ‌های مودمتان با بالا آمدن آن زنده می‌شوند. صبر در اینجا کلیدی است - این می تواند از 30 ثانیه تا یک یا دو دقیقه طول بکشد.

LTE چیست؟
با طیف گسترده ای از گزینه های اتصال به اینترنت که امروزه در دسترس است، مهم است که بدانید کدام نوع با نیازهای فردی شما مطابقت دارد. و اگر کاملاً مطمئن نیستید که اینترنت LTE چیست، تنها نیستید. بسیاری از کاربران اینترنت آفریقای جنوبی به انواع قدیمی اتصال اینترنت مانند ADSL متکی هستند. آنها به دنبال معاملات داده های نامحدود و مقرون به صرفه تر هستند که ما در Best Internet به آنها کمک می کنیم بهترین معاملات را داشته باشند.
LTE که با نام "4G LTE" نیز شناخته می شود، یک شبکه داده پرسرعت بی سیم است که مخفف "تکامل طولانی مدت" است. و اگرچه کندتر از 4G "واقعی" است، اما به طور قابل توجهی سریعتر (تقریبا 10 برابر سریعتر) از 3G است.
ITPro توضیح عمیقی در مورد تفاوت های بین LTE، 3G، 4G و 5G ارائه می دهد.
LTE یک اتصال بی سیم فوق العاده سریع است که روش اتصال ما را متحول کرده است. سرعت‌های ارائه شده توسط 4G LTE، تلفن‌های هوشمند و دستگاه‌های ما را به ابزارهای اتصال قدرتمندی تبدیل کرده است که امکان مرور بی‌وقفه، بارگیری‌های چند ثانیه‌ای، ویدیوی زنده با کیفیت HD و پیشرفت‌های AR را فراهم می‌کند.
بنابراین، چگونه می توانید 4G LTE دریافت کنید؟ با توجه به Digital Trends، اتصال 4G LTE به دو بخش نیاز دارد.
شبکه ای که بتواند سرعت های مورد نیاز را پشتیبانی کند.
دستگاهی که می تواند به آن شبکه متصل شود و اطلاعات را با سرعت بالا دانلود کند.
در مقابل LTE بدون پوشش
ارائه دهندگان خدمات اینترنت بسته های مختلف اینترنت LTE را ارائه می دهند - با سقف و بدون پوشش.
اگر تصمیم به سرمایه‌گذاری در اتصال LTE گرفته‌اید، احتمالاً سؤال بعدی شما این است که آیا به LTE سقفی یا بدون پوشش نیاز دارید. و این انتخاب کاملاً به نیازهای اتصال شما بستگی دارد. در حالی که LTE بدون شک سریع است - تصمیم شما برای استفاده از LTE با سقف یا بدون پوشش نسبتاً ساده است.
در اینجا، تفاوت بین LTE با سقف و بدون پوشش را بررسی خواهیم کرد.
LTE بدون پوشش چیست؟
حساب‌های بدون پوشش به بسته‌هایی اطلاق می‌شوند که هرگز داده‌های شما تمام نمی‌شود. به زبان ساده، هر گونه اتصال اینترنتی بدون پوشش، اتصالی است که در آن گیگابایت نامحدود برای استفاده به اختیار خود دریافت می کنید. بنابراین، می‌توانید هر چقدر که دوست دارید استفاده کنید و همچنان متصل باشید.
شایان ذکر است که اتصالات بدون پوشش ممکن است گاهی اوقات دارای سیاست های استفاده منصفانه (FUP) باشند. این بدان معناست که ISP شما می‌تواند پهنای باند شما را محدود کند (میزان داده‌هایی که می‌توانید در یک زمان استفاده کنید) تا اطمینان حاصل شود که همه افرادی که از اتصال شما استفاده می‌کنند به اینترنت با کیفیت خوب دسترسی دارند.
LTE سقفی چیست؟
یک جایگزین برای uncapped، حساب‌های دارای سقف است، که به یک بسته اینترنتی اشاره دارد که به موجب آن مشتریان می‌توانند نحوه تخصیص به اشتراک گذاری پهنای باند و محدودیت داده را انتخاب کنند. هر اتصال اینترنتی محدود شده به سادگی یک مقدار داده (GB) از پیش توافق شده یا از پیش پرداخت شده ماهانه است. هنگامی که مقدار داده ای که برای آن پرداخت می کنید تمام شد، دیگر اتصال اینترنت نخواهید داشت.
با این حال، اکثر ISP ها به شما اجازه می دهند پس از اتمام داده های اختصاص داده شده، شارژ کنید.
بهترین معاملات ثابت LTE
اگر به دنبال یک اتصال عالی LTE ثابت هستید، بهترین معاملات اینترنتی را گردآوری کرده ایم.
در اینجا بهترین معاملات LTE ثابت ما آمده است:
بهترین معامله FLTE برای کاربران بزرگ
سوپرسونیک 120 گیگابایت LTE - R399
60 گیگابایت داده در هر زمان
60 گیگابایت داده اکسپرس شبانه
قرارداد 24 ماهه
شامل فعال سازی، تحویل و سیم کارت.
دستگاه Huawei B612 (R69 p/m)
بهترین معامله همه جانبه FLTE
me&you60 گیگابایت LTE ثابت – R299
60 گیگابایت داده در هر زمان
قرارداد 24 ماهه
شامل فعال سازی، تحویل و سیم کارت.